1. Buyback nedir, ne değildir?

ABD Hazine buyback programı, ABD Hazinesi’nin daha önce ihraç ettiği ancak henüz vadesi gelmemiş Treasury menkul kıymetlerini ikincil piyasadan geri satın alarak itfa etmesidir. İşlemin operasyonel uygulamasını New York Fed, ABD Hazinesi’nin fiscal agentı sıfatıyla FedTrade Plus üzerinden yürütmektedir; ancak ekonomik alıcı Federal Reserve değil U.S. Treasury’dir. New York Fed de buyback işlemlerinin yalnızca Hazine’nin talimatıyla ve Hazine adına gerçekleştirildiğini açık biçimde belirtmektedir.

Bu ayrım önemlidir. Treasury buyback;

Fed’in QE programı değildir. QE’de Fed kendi bilançosuna Treasury alırken karşılığında rezerv yaratır. Buyback’te ise Hazine kendi borçlanma aracını geri alır ve ödeme Hazine’nin Fed nezdindeki Treasury General Account’u, yani TGA üzerinden gerçekleşir.

Repo işlemi değildir. Repo geçici ve geri dönüşlü bir finansman işlemiyken buyback kapsamında satın alınan Treasury kıymeti settlement sonrasında emekliye ayrılır; Hazine bu kıymeti yeniden piyasaya vermez.

Toplam kamu borcunun mutlaka azalması anlamına da gelmez. Hazine örneğin 30 yıllık bir tahvili geri alırken aynı finansmanı kısa vadeli bill ihraç ederek sağlayabilir. Bu durumda esas değişim toplam borç miktarından ziyade kamu borcunun vade, duration ve likidite kompozisyonunda gerçekleşir.

Treasury iki ayrı amaçla buyback yapmaktadır. Liquidity-support buyback, özellikle daha eski ve görece daha az likit off-the-run Treasury kıymetlerine düzenli bir çıkış imkânı sağlayarak piyasa likiditesini destekler. Cash-management buyback ise Hazine’nin nakit bakiyesindeki ve Treasury bill arzındaki dalgalanmaları azaltmayı amaçlar. Treasury ayrıca liquidity-support operasyonlarının normal tasarımının akut piyasa krizlerine müdahale etmek olmadığını özellikle belirtmektedir.

2. Son buyback hamlesi neden dikkat çekti?

Ağustos 2026’da uzun vadeli ABD tahvillerinde belirgin bir satış yaşanırken, 30 yıllık Treasury getirisi 18 Ağustos’ta %5,337 ile 2007’den bu yana en yüksek seviyesine ulaştı. 19 Ağustos’ta Hazine, 10–20 yıl ve 20–30 yıl vadeli nominal kıymetlerde liquidity-support buyback operasyonlarının maksimum işlem büyüklüğünü 9 Eylül–4 Kasım döneminde 2 milyar dolardan en az 4 milyar dolara çıkaracağını açıkladı. Dolayısıyla aynı gün görülen tahvil rallisi fiili 4 milyar dolarlık yeni bir alımdan değil, Hazine’nin ilerleyen dönemde uzun uçta daha büyük ve düzenli bir alıcı olacağı beklentisinin fiyatlanmasından kaynaklandı.

Piyasanın ilk tepkisi açıktı:

Buyback kapasitesi ↑
→ Uzun vadeli Treasury’lere ilave kamu talebi beklentisi ↑
→ Tahvil fiyatı ↑
→ Getiri ↓

30 yıllık getiri açıklamanın ardından yaklaşık %5,187’ye gerilerken 10 yıllık getiri de yaklaşık %4,65–4,66 bölgesine çekildi. Reuters ilk hareketi uzun uçta yaklaşık 10 baz puanlık düşüş olarak raporladı. (Reuters⁠)

Treasury Buyback Duyurusu: Uzun Faiz Tepkisi ve Mortgage Aktarım Kanalı

Not: Grafik buyback’in mortgage faizleri üzerindeki nedensel etkisini ölçmemektedir. Buyback duyurusunun doğrudan ve yüksek frekansta gözlenebilen piyasa etkisi uzun vadeli Treasury getirilerindeki düşüştür. Mortgage serisi haftalık frekansta olduğundan, burada yalnızca Treasury piyasasındaki hareketin mortgage finansman koşullarına aktarılabileceği potansiyel kanal gösterilmektedir. Bu nedenle 20 Ağustos tarihli mortgage faizindeki düşüş doğrudan buyback’e atfedilemez.

Grafikte iki seriyi doğrudan faiz seviyeleriyle değil, referans tarihlerine göre baz puan değişimi şeklinde gösteriyoruz. Bunun nedeni Treasury faizinin günlük, Freddie Mac mortgage faizinin ise haftalık ölçülmesidir. 30 yıllık Treasury’de buyback duyurusu etrafında yaklaşık 15 baz puanlık peak-to-trough düşüş görülürken ertesi gün bunun bir bölümü geri alınmıştır. Buna karşılık Freddie Mac’in 30 yıllık sabit mortgage faizi 13 Ağustos’taki %6,67’den 20 Ağustos’ta %6,65’e gerilemiştir.

Burada grafikten çıkarılabilecek sonuç dikkatle sınırlandırılmalıdır. “Buyback mortgage faizini 2 baz puan düşürdü” denilemez. Mortgage verisi haftalıktır ve buyback açıklaması 19 Ağustos’ta gerçekleşmiştir. Dolayısıyla doğrudan gözleyebildiğimiz olay etkisi Treasury piyasasındaki ani faiz düşüşüdür. Mortgage serisi ise buyback’in uzun vadeli finansman koşullarına aktarılabileceği kanalı göstermektedir.

Nitekim ertesi gün uzun Treasury faizlerinin yeniden yükselmesi, buyback’in uzun vadeli faizi belirleyen yapısal unsurları ortadan kaldırmadığını ortaya koymuştur. Hazine’nin birkaç milyar dolarlık operasyonu çok büyük Treasury piyasasına kıyasla sınırlıdır; enflasyon beklentileri, yapısal kamu açıkları, yeni tahvil arzı ve term premium yeniden baskın hale gelebilmektedir.

3. Buyback uzun faizi hangi mekanizmayla etkiliyor?

Hazine uzun vadeli bir Treasury’yi piyasadan geri aldığında özel sektörün taşımak zorunda olduğu uzun duration miktarının bir bölümünü geri çekmektedir.

Temel mekanizma:

Burada buyback’in faiz etkisi açısından ilk soru:

Duration/arz kanalı:
Uzun vadeli Treasury buyback ↑
↓
Özel sektörün taşıması gereken uzun duration miktarı azalabilir
↓
Duration/arz primi üzerinde aşağı yönlü baskı oluşabilir
↓
Tahvil fiyatları üzerinde ↑, getiriler üzerinde ↓ baskı

Likidite kanalı:
Off-the-run kıymetlerde düzenli ve öngörülebilir buyback imkânı
↓
Yatırımcının çıkış imkânı ve piyasa derinliği desteklenebilir
↓
Likidite primi daralabilir
↓
İlgili kıymetlerin getirileri üzerinde ilave aşağı yönlü baskı oluşabilir

Bu nedenle buyback’in ilk fiyat etkisi açısından temel soru, tahvilin kimden alındığından önce hangi vade ve hangi likidite niteliğindeki kıymetin piyasadan çekildiğidir. Nihai satıcının kim olduğu ise işlemin bilanço ve ikinci tur portföy etkisini belirlemektedir.

Bir 30 yıllık Treasury bankadan da alınsa, bir yatırım fonundan da alınsa, Hazine piyasadan uzun duration çekmektedir. İlk fiyat etkisinin kaynağı budur.

Fakat işlem sonrasında özel sektör bilançosunda hangi finansal varlığın kaldığı, tahvilin nihai ekonomik sahibinin kim olduğuna göre değişmektedir. Asıl teorik ayrım burada ortaya çıkar.

4. Treasury buyback’lerde kimden alım yapıyor?

Bu noktada iki ayrı kavramı ayırmak gerekir:

Operasyonel karşı taraf: Teklifi Treasury’ye gönderen kuruluş.

Nihai ekonomik satıcı: Treasury kıymetini gerçekte portföyünde taşıyan kuruluş.

Treasury’nin resmî kurallarına göre buyback işlemlerine doğrudan primary dealer’lar ve Treasury tarafından ayrıca direct-access yetkisi verilen kuruluşlar katılabilmektedir. Diğer yatırımcılar ise tekliflerini bu kurumlar üzerinden gönderebilir. 2026 düzenlemesiyle doğrudan erişim belirli hacim kriterlerini karşılayan primary-dealer dışı kurumlara da genişletilmiştir.

Dolayısıyla örneğin X Bankası’nın buyback’e teklif vermesi, satılan tahvilin mutlaka X Bankası’nın kendi bilançosundan geldiği anlamına gelmez. X Bankası;

kendi portföyündeki Treasury’yi

veya

bir müşterisinin Treasury’sini

Hazine’ye sunuyor olabilir.

Bu müşteri;

• hedge fon,
• yatırım fonu,
• emeklilik fonu,
• sigorta şirketi,
• başka bir asset manager

olabilir.

Treasury buyback sonuçlarında toplam teklif, kabul edilen nominal tutar, CUSIP ve ağırlıklı ortalama kabul fiyatı gibi veriler yayımlanmaktadır; nihai beneficial owner kompozisyonu kamuya açıklanmamaktadır. Bu nedenle son buyback için “şu kadarı bankalardan, şu kadarı hedge fonlardan geldi” demek mevcut kamu verileriyle mümkün değildir.

Bu nedenle en doğru terminoloji:

“Bankalar ve hedge fonlar dahil banka-dışı finansal yatırımcılar.”

5. Nihai satıcı BANKA ise

X Bankası kendi portföyündeki 100 birim Treasury’yi Hazine’ye satsın. Aşağıdaki 100 birimlik örnek, bilanço mekanizmasını göstermek amacıyla nominal olarak sadeleştirilmiştir; gerçek işlemde Hazine kıymeti kabul edilen piyasa fiyatı üzerinden satın aldığından ödeme tutarı nominal değerden farklı olabilir.

X Bankası

Aktif:

Treasury −100

Rezerv +100

Pasif:

Zorunlu değişiklik yok.

Dolayısıyla:

TREASURY −100
↓
REZERV +100

Bankanın toplam bilançosu basitleştirilmiş örnekte büyümek zorunda değildir. Aktif kompozisyonu değişmektedir.

Ekonomik sonuç:

Duration riski ↓
↓
Faiz riski ↓
↓
Likidite ↑
↓
Dealer bilanço kapasitesi ↑

Burada yeni müşteri mevduatı yaratılması zorunlu değildir.

Bu nedenle bankadan yapılan buyback’i:

“Treasury karşılığında rezerv niteliğinde daha likit bir varlık sağlanan aktif takası”

olarak düşünmek daha doğrudur.

6. Nihai satıcı BANKA-DIŞI bir yatırımcı ise

Bu kez aynı Treasury’nin sahibi Y Fonu olsun.

Y Fonu’nun Fed nezdinde rezerv hesabı bulunmaz. Bu nedenle ödeme Y Fonu’nun bankası üzerinden yapılır.

Y Fonu

Treasury −100

Banka mevduatı +100

Y Fonu’nun bankası

Aktif:

Rezerv +100

Pasif:

Y Fonu mevduatı +100

Fed/TGA tarafı

TGA −100

Banka rezervleri +100

Dolayısıyla:

TREASURY −100

↓

FON MEVDUATI +100

ve aynı anda

BANKA REZERVİ +100

oluşur.

Bu durumda önemli fark şudur:

Bankadan alınırsa

Treasury → rezerv

Banka-dışından alınırsa

Treasury → mevduat

ve ödeme sisteminin diğer tarafında

rezerv ↑

Bu ayrım çok önemlidir.

Ancak banka-dışı yatırımcının servetinin 100 arttığını söylemek yanlış olur.

Fon işlem öncesinde:

100 Treasury

taşıyordu.

İşlemden sonra:

100 banka mevduatı

taşımaktadır.

Yani net finansal varlığı mekanik olarak artmamış; portföyünün vade ve likidite kompozisyonu değişmiştir.

7. Neden banka-dışı satıcıda ikinci tur etki farklı olabilir?

Bir büyük yatırım fonu veya hedge fonunun amacı uzun süre büyük mevduat bakiyesi tutmak olmayabilir.

Dolayısıyla:

Treasury satılır
↓
Banka-dışı yatırımcının banka mevduatı ve likit varlık payı artar
↓
Portföy kompozisyonu önceye göre daha kısa vadeli ve likit hale gelir
↓
Yatırımcı, portföy tercihlerine bağlı olarak bu likiditeyi yeniden değerlendirmek isteyebilir
↓
Bill / Treasury / MBS / corporate bond veya diğer finansal varlıklara yeniden yatırım talebi doğabilir
↓
İlgili varlıkların fiyatları üzerinde yukarı, getirileri üzerinde aşağı yönlü baskı oluşabilir

Bu süreç portfolio rebalancing kanalının ortaya çıkmasına imkân verir; ancak yatırımcının elde ettiği mevduatı mutlaka yeniden yatıracağı varsayılamaz.

Dolayısıyla teorik olarak:

BANKADAN ALIM

Treasury → rezerv

Ana kanal:

likidite + duration + bilanço kapasitesi

BANKA-DIŞI YATIRIMCIDAN ALIM

Treasury → mevduat

ve bankada:

rezerv ↑

Ek kanal:

portfolio rebalancing

Bu yüzden:

Buyback’in ilk fiyat etkisi hangi tahvilin alındığına; ikinci tur bilanço ve portföy etkisi ise tahvilin nihai ekonomik sahibinin kim olduğuna bağlıdır.

8. Hedge fonlar neden ayrıca önemli?

Fed’in Haziran 2026 tarihli çalışması Treasury piyasasında büyük hedge fonların öneminin son yıllarda belirgin biçimde arttığını göstermektedir. Büyük hedge fonların brüt Treasury exposure’ı 2023 ile Eylül 2025 arasında iki katına çıkarak yaklaşık 4 trilyon dolara ulaşmıştır; bunun yaklaşık 2,4 trilyon doları long, 1,6 trilyon doları short exposuredır. Hedge fonların doğrudan Treasury menkul kıymeti varlıklarının piyasa içindeki payı yaklaşık %4,5’ten %8,5’e yükselmiştir. (Federal Reserve⁠)

Bu pozisyonların önemli bir bölümü klasik uzun vadeli yatırım değildir.

Fed’in tahminine göre:

Cash-futures basis trade ≈ 830 milyar $

Swap-spread arbitrage ≈ 305 milyar $

seviyesindedir. (Federal Reserve⁠)

Basis trade temel olarak:

Cash Treasury AL

↓

Repo ile fonla

ve eşanlı:

Treasury futures SAT

işlemidir.

Kâr, cash Treasury ile futures fiyatı arasındaki küçük farkın kapanmasından gelir.

Spread küçük olduğundan yüksek kaldıraç kullanılır.

Stres durumunda ise:

Volatilite ↑
↓
Futures margin gereksinimi ↑ ve/veya repo finansman koşulları sıkılaşabilir
↓
Kaldıraçlı pozisyonların taşıma ve likidite maliyeti ↑
↓
Bazı hedge fonlar pozisyonlarını küçültmek zorunda kalabilir
↓
Cash Treasury satışları ↑
↓
Treasury fiyatları üzerinde ↓, getiriler üzerinde ↑ baskı
↓
İlave margin ve deleveraging baskısı
↓
Pro-siklik satış döngüsü

şeklinde pro-siklik bir döngü oluşabilir.

Fed çalışması da basis trade ve swap-spread pozisyonlarının yüksek leverage, repo bağımlılığı ve yoğunlaşma nedeniyle stres dönemlerinde dealerların absorbe etmek zorunda kalacağı hızlı Treasury satışları yaratabileceğini vurgulamaktadır.

Bu nedenle hedge fonların buyback tartışmasında ayrıca incelenmesi anlamlıdır.

Fakat bundan:

“Son buyback hedge fonları kurtarmak için yapıldı.”

veya

“Treasury alımlarını hedge fonlardan yaptı.”

sonucu çıkarılamaz.

Resmî programın amacı likidite desteği ve kamu borç yönetimidir; hedge fonların sağladığı kıymetlerin ne ölçüde kabul edildiğine ilişkin kamuya açık beneficial-owner verisi bulunmamaktadır.

9. Treasury buyback ile Fed QE arasındaki temel fark

Bu ayrım özellikle para mekanizması açısından önemlidir.

Fed QE

Fed aktif:

Treasury +100

Fed pasif:

Rezerv +100

Fed kendi bilançosunu genişletmektedir.

Treasury buyback

Hazine ödeme yapar:

TGA −100

↓

Banka rezervleri +100

Buradaki rezerv artışı Fed’in QE kararıyla yaratılmış değildir.

Kamu hesabındaki TGA bakiyesi bankacılık sistemine geri dönmektedir.

Sonrasında Hazine 100 birim yeni bill ihraç ederse:

Özel sektör bill alır

↓

Rezerv bankadan çıkar

↓

TGA +100

Böylece ilk rezerv artışının önemli bölümü tersine dönebilir.

Nihai kompozisyon örneğin:

30Y Treasury −100

ve

3M bill +100

olabilir.

Buyback’in nihai parasal ve borç stoku etkisi, operasyonun nasıl finanse edildiğinden ve Hazine’nin sonrasında nasıl yeniden borçlandığından bağımsız değerlendirilemez. Hazine buyback bedelini TGA’dan ödediğinde TGA azalır, banka rezervleri artar ve geri alınan Treasury emekliye ayrılır. Hazine daha sonra yeni bill, note veya bond ihraç ederek TGA’yı yeniden oluşturduğunda ilk rezerv artışı kısmen veya tamamen tersine dönebilir. Bu nedenle özellikle geri alınan uzun vadeli borcun yeni kısa vadeli ihraçlarla ikame edildiği durumda temel sonuç, kamu yükümlülüklerinin vade, duration ve likidite kompozisyonunun değişmesidir.

Bu, reel para ekonomisi açısından kritik noktadır: rezervler, bill’ler ve 30 yıllık Treasury’ler aynı kamu sektörünün yükümlülükleri olsa bile özel sektör açısından aynı likiditeye ve duration riskine sahip değildir. Kamu otoritesinin bu yükümlülükler arasındaki kompozisyon tercihi finansal fiyatları etkileyebilir.

10. Mortgage faizlerine aktarım

Buyback’in resmî amacı mortgage faizini düşürmek değildir.

Fakat ABD mortgage piyasasında uzun vadeli risksiz getiri yapısı önemli bir benchmark’tır. Mortgage fiyatlaması özellikle agency MBS piyasası üzerinden şekillenir.

Aktarım kabaca:

Uzun vadeli ve duration açısından karşılaştırılabilir Treasury getirileri / term premium ↓
↓
Agency MBS fiyatlamasındaki risksiz benchmark bileşeni üzerinde ↓ baskı
↓
Diğer koşullar sabitken MBS getirileri üzerinde ↓ baskı
↓
Mortgage kredi fiyatlaması ve fonlama koşullarında gevşeme potansiyeli
↓
30 yıllık sabit mortgage faizleri üzerinde ↓ baskı

Bununla birlikte 30 yıllık mortgage faizi doğrudan 30 yıllık Treasury getirisinin mekanik bir fonksiyonu değildir. Mortgage’ların erken ödeme (prepayment) opsiyonu nedeniyle efektif duration’ı değişkendir; Treasury benchmark’ı ile nihai mortgage faizi arasındaki aktarım agency MBS spreadleri, negatif convexity, prepayment beklentileri, lender marjları ve kredi piyasası koşulları tarafından şekillenir.

Bu nedenle Treasury getirisindeki her 10 bp düşüş mortgage faizine bire bir ve aynı gün yansımaz.

Freddie Mac’in resmi verisinde 30 yıllık sabit mortgage faizi:

6 Ağustos: %6,69

13 Ağustos: %6,67

20 Ağustos: %6,65

olarak gerçekleşmiştir.

Ancak buyback duyurusu 19 Ağustos’ta geldiği için 20 Ağustos mortgage verisindeki hareketin buyback kaynaklı olduğunu söylemek mümkün değildir.

Grafiğin doğru mesajı bu nedenle şudur:

Buyback’in doğrudan gözlenebilen etkisi uzun Treasury getirisindeki hızlı düşüştür; mortgage ise uzun faiz/MBS kanalı üzerinden potansiyel reel finansman aktarımını göstermektedir.

Sonuç

ABD Hazine buyback programını üç ayrı soru üzerinden değerlendirmek mekanizmayı çok daha açık hale getirmektedir.

1. HANGİ TAHVİL GERİ ALINIYOR?

Uzun vadeli Treasury

↓

Özel sektör duration arzı ↓

↓

Tahvil fiyatı ↑

↓

Uzun yield / term premium üzerinde ↓ baskı

2. KİMDEN GERİ ALINIYOR?

BANKADAN

Treasury −

→

Rezerv +

→

Duration riski ↓

Likidite ↑

Bilanço kapasitesi ↑

Yeni müşteri mevduatı zorunlu değil

BANKA-DIŞI FİNANSAL YATIRIMCIDAN

Treasury −

→

Mevduat +

ve eşanlı olarak bankada

Rezerv +

→

Likidite tercihi değişir

→

Portfolio rebalancing potansiyeli ↑

3. BUYBACK SONRASI HAZİNE NE İHRAÇ EDİYOR?

Eğer:

uzun Treasury geri alınıyor

ve yerine

kısa bill ihraç ediliyorsa

nihai sonuç:

Uzun kamu borcu ↓

Kısa kamu borcu ↑

Toplam kamu borcu ≈ çok az değişebilir

Özel sektörün taşıdığı duration ↓

olabilir.

Sonuç olarak Treasury buyback üç soruyla okunabilir: hangi vade geri alınıyor, nihai satıcı kim ve Hazine sonrasında nasıl yeniden borçlanıyor? İlk soru duration ve fiyat etkisini, ikinci soru bilanço ve portföy etkisini, üçüncü soru ise rezerv ve kamu borcu kompozisyonu üzerindeki kalıcı etkiyi belirler. Bankanın kendi portföyünden yapılan satış esas olarak Treasury’nin rezervle ikame edildiği bir aktif takası yaratırken, banka-dışı yatırımcıdan yapılan satış yatırımcının Treasury varlığını banka mevduatına dönüştürür ve aynı anda bankacılık sistemi rezervlerini artırır. Bu ikinci durumda daha likit hale gelen özel sektör portföyü, yatırımcı tercihlerine bağlı olarak portfolio rebalancing kanalını devreye sokabilir. Bununla birlikte Treasury buyback Fed QE’si değildir; TGA üzerinden oluşan rezerv artışı sonraki Hazine ihraçlarıyla geri çevrilebilir. Dolayısıyla özellikle geri alınan uzun vadeli borcun yeni kısa vadeli ihraçlarla ikame edildiği durumda temel sonuç, toplam borcun mekanik olarak azalmasından ziyade kamu yükümlülüklerinin vade, duration ve likidite kompozisyonunun değişmesidir. Ağustos 2026 duyurusunun uzun Treasury faizlerinde hızlı fakat kısmen geri alınan bir düşüş yaratması da borç yönetimi politikasının getiri eğrisini etkileyebildiğini, ancak enflasyon beklentileri, mali görünüm, yeni Treasury arzı ve term premium gibi temel uzun faiz belirleyicilerini ortadan kaldırmadığını göstermektedir.

Kaynakça

U.S. Department of the Treasury. (2026). Quarterly Refunding Statement of Deputy Assistant Secretary for Federal Finance Brian Smith. 5 August 2026. 

U.S. Department of the Treasury, TreasuryDirect. FAQs about Treasury Securities Buybacks. 

Federal Reserve Bank of New York. Treasury Debt Auctions and Buybacks as Fiscal Agent. 

Federal Reserve Bank of New York. (2026). Statement Regarding Use of FedTrade Plus for SOMA Treasury Outright and Treasury Buyback Operations. 12 March 2026. 

Monin, Phillip J. (2026). Decomposing Hedge Funds’ U.S. Treasury Exposures. FEDS Notes, Board of Governors of the Federal Reserve System, 22 June 2026. DOI: 10.17016/2380-7172.4082. 

Board of Governors of the Federal Reserve System. (2026). H.4.1 – Factors Affecting Reserve Balances of Depository Institutions and Condition Statement of Federal Reserve Banks.

Freddie Mac. (2026). Primary Mortgage Market Survey® (PMMS®).

Reuters. (18 August 2026). US 30-year yields hit highest level since 2007 as war, oil worries fester.

Reuters. (19 August 2026). Treasury Secretary Bessent doubles US long-bond buybacks in the face of surging yields.

Reuters. (19 August 2026). US yields drop after Treasury offers liquidity support.

Reuters. (20 August 2026). Trading Day: Can’t get no relief.

ABD Hazine Buyback Programı: Tahvil Faizleri, Bilanço Mekanizması ve Mortgage Kanalı